วันที่ 13 พฤศจิกายน 2552
การเดินทางครั้งนี้ เกิดขึ้นหลังจากกลับมาจากลาวได้ไม่กี่วัน ด้วยเหตุความบังเอิญที่ไม่รู้ว่าไปคุยกับรุ่นพี่ยังไง (ลืมน่ะล่ะ) จึงเลยเถิด เกิดเป็นทริปนี้ขึ้นมาได้ และสุดท้ายตกลงปลงใจซื้อตั๋วเครื่องบินในราคาโปรโมชั่นศูนย์บาทของแอร์เอเชียไปอย่างหน้ามืดตามัว ด้วยราคาที่แพงกว่าวันแรกถึง 400 บาท จากราคาปกติ 2400 บาท โดยประมาณ

วันที่ 24 เมษายน 2553
เวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก ด้วยสถานะการณ์บ้านเมืองที่ไม่ค่อยสู้ดีมากนัก ทำให้อัตราการแลกเปลี่ยนขึ้นๆลงๆเหมือนคลื่นทะเลช่วงพายุเข้า จนเป็นเหตุทำให้ต้องรีบตัดสินใจแลกเงินก่อนวันเดินทางเกือบหนึ่งสัปดาห์ด้วยอัตราแลกเปลี่ยนที่ 32.40 : 1 usd

วันที่ 29 เมษายน 2553
จัดกระเป๋าเช็คพยากรณ์อากาศ และจดข้อมูลทั้งหมดก่อนเดินทาง

วันที่ 30 เมษายน 2553
วันนี้ตื่นเช้ากว่าปกติเป็นพิเศษเพราะต้องรีบไปเช็คอินที่สนามบินให้ทันก่อนเวลา 6 โมงเช้า ระหว่างทางตั้งแต่ออกจากบ้านจนไปถึงสนามบินมีเรื่องราวให้ตื่นเต้นอยู่ตลอดเวลา แต่เราไม่ขอพูดถึงแล้วกัน ; p

ในที่สุดก็มาถึงสนามบินนอยไบตอนเวลาประมาณ 8 โมงครึ่ง ภารกิจต่อไปคือรีบจัดการแลกเงินและเดินทางไปยังสถานนีรถไฟด้วย Taxi ด้วยราคาเหมาที่ 190000 vnd ทันที

ทุกวันนี้ก็ยังหาเหตุผลไม่ได้ว่าทำไมถึงไม่ยอมเปิดแอร์

พอเดินทางมาถึงสถานีรถไฟ ทุกคนก็ถึงกับงงงวย ที่ว่าไม่มีตั๋วรถไฟแบบตู้นอนของเอกชนขาย !! เอาล่ะสิจากข้อมูลที่เราหากันมามันเป็นแบบนั้นจริงๆ (มีส่วนน้อยที่บอกว่าซื้อได้) แล้วสักพักพนักงานก็พูดขึ้นมาว่า " ตู้นอนมีเหลืออยู่ไม่กี่ที่แต่เป็นเตียงไม้ ห้องละ 6 คน จะเอาไหม ?!? " ณ เวลานั้นเหลือบไปเห็นผู้ชายคนนึง กำลังเดินหานักท่องเที่ยวและพูดขึ้นว่าเขามีตั๋วรถไฟแบบตู้นอนของเอกชนจาก Hanoi - Lao Cai ขาย แต่มีข้อแม้ว่าต้องตามไปที่บริษัทของเขาซึ่งอยู่ไกลออกไป ...พวกเราเลยปรึกษากันและตกลงกันว่า เอาล่ะว่ะลองไปดู

ด้วยความตื่นเต้น มึน งง หิว และเหนื่อย บวกกับที่จะต้องตามใครก็ไม่รู้ที่ไม่รู้ว่าจะพาเราไปไหน และอ้างว่าตนนั้นมีตั๋วรถไฟที่สุดแสนจะหายากในช่วงเทศกาลครบรอบ 35 ปีสงครามเวียดนามที่ไซง่อน

หลังจากที่ตามไปขึ้นรถ Taxi ที่เราตกลงกันว่าเขาจะเป็นคนจ่ายให้ทั้งหมดไปได้สักพักใหญ่ รถก็หยุดจอดและเขาก็พูดขึ้นว่า " ถึงแล้ว แต่เราต้องเดินลัดเลาะเข้าไปในซอยอีกประมาณ 50 เมตรกว่าจะถึงบริษัทของเขา "

ภายในซอยมืดและตรงบริเวณปากซอยมีหญิงสาวผู้เป็นเจ้าของร้านกำลังนั่งย่างเนื้ออะไรบางอย่างอยู่ ซึ่งพวกเราเองยังไม่ทันฉุดคิดว่า สิ่งที่เราเห็นนั้นคือเนื้ออะไร พวกเราก็ยืนอยู่ตรงข้างหน้าบริษัทของชายคนนั้นเสียแล้ว

หลังจากที่ตกลงเรื่องราคากันอยู่นาน ท้ายสุดก็ได้ตั๋วรถไฟแบบตู้นอนไปกลับ Hanoi - Lao Cai ในราคาคนละ 45 usd

หน้าตาของตั๋วรถไฟตู้นอนทั้งขาไปและกลับ

เดินออกมาจากซอยนั้น แล้วเลี้ยวขวาก็จะเจอร้านขายของริมทางกับอะไรบางอย่าง

เดินไปสักพักแล้วเลี้ยวขวาตรงสี่แยกก็จะเจอวัด Van Mieu โดยบังเอิญ

นั่งเล่น - ส่งโปรการ์ด

หลังจากนั้นเดินออกมาจากวัดแล้วเลี้ยวซ้าย มุ่งหน้าตามหาลุงโฮด้วยแผนที่ ระหว่างทางเจอร้านตัดผมกับร้าน... ?!?

แม่ค้าขายมังคุด

ร้ายขายล๊อตเตอรี่แบบชิลๆ

ดูในแผนที่คิดว่าใกล้ๆ แต่เดินมาโคตรไกล ...สุดท้ายก็มาถึงจนได้ ...ไหนล่ะลุงโฮ

...ดูเด็กคนนี้ไปก่อนแล้วกัน

นั่นล่ะลุงโฮ

หลังจากที่นั่งพักจนหายเหนื่อย และที่สำคัญยังมีเวลาเหลืออีกเยอะจนกว่าขบวนรถไฟ SP5 รอบเวลา 19.40 น. จะออกเดินทาง

ด้วยเหตุนี้เลยตัดสินใจกันว่าจะเรียก Taxi ไป Old Quarter แล้วเดินเล่นจนถึงห้าง Trang Tien Plaza เพื่อแวะหาอะไรกินก่อนที่จะเรียก Taxi ไปสถานีรถไฟเป็นเป้าหมายสุดท้ายของวันนี้

วันนี้เดินแบกกระเป๋าทั้งวัน สังเกตได้ว่าสีหน้าเริ่มออกแล้ว

ชนกันแหลกเลยล่ะ

Taxi คู่อริ ...โดนไปกิโลเมตรละ 100000 vnd

พร้อมเดินทางมุ่งหน้าสู่ Lao Cai

// จบการเดินทางของวันที่ 1 ...โปรติดตามตอนต่อไป ; p

ปล.วันที่ 30 เมษายนเป็นวันครบรอบ 35ปี สงครามเวียดนาม ดังนั้นวันนี้ไม่ว่าจะไปที่ไหนจะเต็มไปด้วยผู้คนและกิจกรรมไปหมด แต่น่าเสียดายตรงที่ไม่ได้อยู่จนถึงเวลาที่จุดพลุ

หลังจากกลับจากเวียดนามมาได้เกือบหนึ่งเดือน ก็หาช่วงเวลาดีๆมานั่งเขียนประสบการณ์จากการไปเที่ยวเวียดนามครั้งที่สองได้เสียที ทั้งที่จริงๆแล้วผมเองก็ยังไม่ได้เขียนเล่าประสบการณ์การเดินทางจากครั้งแรก ผมเลยจะขอรวบยอดในลักษณะคำแนะนำบวกกับรูปภาพและข้อมูลการเดินทางที่คิดว่าน่าจะเป็นประโยชน์สำหรับผู้ที่จะแบคแพคกิ้งท่านอื่นๆที่กำลังเตรีียมตัวจะเดินทาง

การเดินทางไปเวียดนามครั้งแรกเมื่อสองปีที่แล้ว ผมเดินทางด้วยสายการบิน Air France (Boeing 747) ด้วยวิธีการจองล่วงหน้าก่อนการเดินทางแค่ 3 วันในราคาประมาณ 6000 บาท สำหรับไปกลับต่อคน ด้วยเหตุผลที่ว่า ณ เวลาที่อยากไปตอนนั้นไม่มีสายการบินไหนที่จะถูกไปกว่านี้แล้ว ส่วนการเดินทางครั้งที่สองเมื่อต้นเดือนที่ผ่านมา ผมเดินทางด้วย Air Asia (Boeing 737) ที่จองล่วงหน้ากันครึ่งปีด้วยโปรโมชั่นที่นั่งศูนย์บาท แต่ผมจองช้าไปหนึ่งวันเลยได้ราคาที่ 2900 บาท สำหรับไปกลับต่อคน

ด้วยราคาที่ต่างกันครึ่งต่อครึ่ง ดังนั้นคุณภาพกับความพึ่งพอใจจึงต้องต่างกัน แต่เรื่องนั้นไม่ใช่ประเด็นเพราะสุดท้ายต่างก็ไปถึงเป้าหมายพร้อมกันอย่างไม่ต้องคิดอะไรมาก

การแลกเงิน
สิ่งแรกที่จะชี้ให้เห็นชัดๆ คือเรื่องการแลกเงิน จากที่ผมได้หาข้อมูลและอ่านบทความตามเว็บไซน์ต่างๆได้แบ่งออกเป็นสองข้อใหญ่ๆคือ
1. ให้แลกเป็นเงิน usd ก่อนแล้วค่อยไปแลก vnd ที่สนามบิน
2. เอาเงินไทยไปแลกที่สนามบินนอยไบเลย

ผมจะขอสรุปว่าการนำ usd ไปแลก vnd ที่เวียดนามจะได้เรทที่ดีกว่าเพราะว่า ที่นั่นโดยส่วนใหญ่ไม่รับเงินไทย และส่วนน้อย(มาก)ยอมรับแลกเงินไทย ซึ่งเท่าที่เจอมามีแค่บริษัทเดียวในสนามบินนอยไบที่รับเงินไทยด้วยเรทที่ 1 : 500 ( บาท : ดอง )* แต่ถ้าเอา usd จากไทยไปแลกจะได้ที่ประมาณ 1 : 600 ( บาท : ดอง )*

*อัตราการแลกเงิน ณ วันที่ 30 เมษายน ปี 2553

เรื่องการเดินทางในเวียดนาม
มีหลากหลายวิธี แต่ผมไม่ปฏิเสธเลยว่าการเดินทางด้วย Taxi ไม่ว่าจะเป็นที่ไหนก็ถือว่าเป็นวิธีที่สะดวกสบายที่สุด แต่ถ้าจะเดินทางด้วยรถเมล์ควรจะศึกษาเส้นทางให้ดีก่อนหรืออาจจะซื้อแผนที่จากในสนามบินเลยก็ได้

ดังนั้นผมจะสรุปการเดินทางด้วยวิธีต่างๆ จากประสบการณ์เป็นข้อๆเพื่อเป็นการระวัง

การเดินทางด้วย Taxi
1. Taxi ที่เวียดนามจะไม่เหมือนกับบ้านเราตรงที่จะเริ่มคิดค่าบริการต่อกิโลเมตรตามขนาดของรถที่ให้บริการ ยิ่งราคาถูก ตัวรถก็จะยิ่งเล็กและเก่าตามสภาพ โดยปกติราคาที่ให้บริการ จะเริ่มตั้งแต่ 7500 9000 9300 10000 12000 vnd เป็นต้นไปตามขนาดรถ คูณกับระยะทางที่เป็นหน่วยกิโลเมตร และจุดข้อสังเกตอย่างหนึ่งคือ กรณีที่เราขึ้นรถขนาดเล็กที่มีราคาที่ถูกที่สุดอยู่ 7500 vnd แต่ถ้าเราสังเกตให้ดี ตรงที่มิเตอร์แล้วตัวเลขที่ว่านั้นจะกลายเป็น 7.5 vnd แทน
2. การต่อรองเป็นหนทางที่ดี แต่จะใช้ได้น้อยมาก เพราะที่นั่นเค้ามีกฏหมายเกี่ยวกับการเปิดมิเตอร์ แต่จากประสบการณ์ไม่เคยเหมาได้เลยสักครั้งยกเว้นคิว Taxi ที่สนามบิน (ต้องเดินออกมาหน่อย)
3. คนขับ Taxi ส่วนใหญ่พูดภาษาอังกฤษไม่ได้ ทางที่ดีควรมีรูป หรือแผนที่โชว์ให้เค้าดู
4. ' ระวังโดนพาอ้อม ' เป็นคำเตือนที่สามารถเห็นได้ตามเว็บไซน์ต่างๆ แต่จากประสบการณ์ที่ผ่านมา ยังไม่เคยโดน ( หรือไม่รู้นะ ; P )
5. ไม่ว่าจะขึ้นคันไหน ก็อย่าหวังว่าจะเปิดแอร์ ยกเว้น...
6. ' ระวัง Taxi VIP ' อันนี้เป็นอันซีนและอันตรายต่อกระเป๋าตังมาก ไม่เคยเจอบทความที่ไหนมาก่อน ( หรือไม่ก็หาไม่เจอ ) โดย Taxi ชนิดนี้จะสามารถเห็นได้ทั่วไปตามสถานที่ยอดฮิตต่างๆ จุดสังเกตคือ รถจะเป็นคันที่ค่อนข้างใหญ่และใหม่ โลโก้จะเป็นลักษณะเป็นเส้นขีดๆในแนวตั้งสามเส้น ส่วนการบริการจะพิเศษกว่า Taxi ยี่ห้ออื่นๆอย่างเห็นได้ชัดคือ มีเบาะพรมนุ่มๆไว้รองนั่ง มีบริการเปิดปิดประตู เปิดเพลงสากล พูดภาษาอังกฤษได้คล่องมาก และที่สำคัญคือ มีแอร์ ส่วนค่าบริการจะเริ่มต้นที่กิโลเมตรละ 100000 vnd หรือกิโลเมตรละ 200 บาท

รูปร่างรถจะประมาณนี้

โลโก้จะประมาณนี้

การเดินทางด้วยรถเมล์
การเดินทางด้วยรถเมล์เป็นการเดินทางที่ประหยัดและอาจจะถูกใจหลายๆคน แต่จากประสบการณ์มีหลายๆอย่างที่อยากจะแนะนำคือ
1. ศึกษาเส้นทางให้ดีก่อน ทางทีดีควรมีแผนที่ที่บอกเส้นทางการเดินรถ
2. พึงระลึกว่าคนส่วนใหญ่พูดภาษาอังกฤษไม่ได้ ดังนั้นควรเอารูปสถานที่หรือปริ้นประโยคภาษาเวียดนามที่ใช้บ่อยๆ เพื่อง่ายต่อการสื่อสาร
3. ระวังกระเป๋ารถมั่วขอเก็บค่าโดยสารเกินอัตรา จากประสบการณ์ ค่าตั๋วปกติอยู่ที่ 5000 vnd สำหรับรถสาย 17 ที่วิ่งจากตัวเมืองฮานอยไปนอยไบ แต่กระเป๋ารถขอเก็บคนละ 2 usd
4. ที่เวียดนามมีระเบียบในการขึ้นและลงรถเมล์มาก โดยเวลาขึ้นจะขึ้นทางประตูที่อยู่ส่วนข้างหน้าของรถ ส่วนเวลาลงจะลงตรงประตูที่อยู่ตรงกลางตัวรถ

รถสามล้อถีบ
ส่วนใหญ่สามารถพบได้ตามตัวเมืองและแหล่งท่องเที่ยว เราสามารถเหมารถเที่ยวรอบย่าน Old Quarter ได้และราคาที่เสนอเรามา ยังสามารถลดได้ถึง 50-80%

มุมมองจากรถสามล้อปั่น (เทหน้า) ลมเย็นสบายๆชิลๆ

การเดินทางด้วยรถไฟ
การเดินทางไปยังเมืองอื่นๆด้วยรถไฟถือเป็นตัวเลือกที่ดี เพราะถ้าเลือกเดินทางในช่วงกลางคืนและไปถึงที่หมายในตอนเช้า ถือว่าเป็นการประหยัดค่าโรงแรมได้ดีทีเดียว แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น รถไฟที่เวียดนามได้แบ่งออกเป็นสองประเภทใหญ่ๆคือ ตู้ของเอกชนและตู้ของรัฐบาล ซึ่งถ้าเป็นตู้ของเอกชนจะไม่สามารถจองหรือซื้อได้ที่สถานี แต่ต้องจองผ่านเอเจนซี่หรือตัวแทนนายหน้าต่างๆตามโรงแรม ซึ่งราคาควรศึกษามาให้ดีและจะได้เป็นข้อมูลในการต่อรองราคา

ประเภทของขบวนรถไฟมีอยู่สองชนิด คือ ขบวนรถปกติ หรือ LC ( Local Train ) และ ขบวนรถเร็ว หรือ SP ( Speed Train ) ซึ่งทั้งสองชนิดจะมีตู้ของเอกชนและของรัฐบาลรวมอยู่ในขบวนเดียวกัน โดยแต่ละขบวนจะมีชื่อเรียกแตกต่างกันไปตามเวลาที่ออก* เช่น SP3 SP7 LC1 LC3

*ในช่วงที่ไม่ใช่วันหยุดยาวจะมีขบวน SP1,2,3,4,7,8 และ LC1,2,3,4 แต่ถ้าเป็นช่วงวันหยุดยาวหรือเทศกาลอาจจะมีการเพิ่มจำนวนรอบเป็น SP9,10 หรือ LC5,6 ...ถ้าเจอในกรณีแบบนี้ไม่ต้องตกใจ

ืNote : ในกรณีที่จะเดินทางไป Sapa สามารถดูตารางรถไฟและตัวอย่างห้องได้ที่ : Train Schedule (อย่าดูราคาเพราะแพงมาก)

ข้อมูลพื้นฐานที่ควรรู้ตอนซื้อตั๋ว ตู้รถไฟเอกชนหรือกับตัวแทนนายหน้าตามโรงแรม
1. ตกลงเรื่องเวลาให้ดีว่าจะกลับวันไหน ตอนไหน เวลาไหน ห้องแบบไหน ตู้อะไร ขบวนอะไร
2. ตู้นอนมีทั้งแบบ Hard หรือที่นอนชนิดแข็ง และแบบ Soft หรือที่นอนชนิดนุ่ม ส่วนราคาก็จะแตกต่างกันไป
3. มีทั้งห้องแบบ 4 และ 6 ที่นอน ส่วนราคาก็จะแตกต่างกันไป
4. ควรจะถามให้ดีว่าราคานี้รวมอะไรบ้าง มีรถรับส่งหรือเปล่า
5. ถ้าซื้อตั๋ว ตู้ของรัฐจะมีแต่ที่นั่ง Hard หรือที่นั่งแบบไม้ และแบบ soft หรือแบบมีเบาะ
6. ตอนที่ไปถามที่สถานนีมา ตู้ของรัฐ มีตู้นอนด้วยแต่เป็นแบบ Hard ชนิด 6 ที่นอนต่อห้อง
7. ตู้ LC จอดบ่อยมาก โยกเย้กมากกว่าตู้ SP ใครเมารถง่ายควรพกยาแก้เมาไว้ด้วย
8. ถ้าเป็นไปได้ควรเลือกจองห้องที่อยู่ตรงกลางตู้ เพราะตู้จะได้ไม่โยกเย้กมาก

การเดินเท้าในตัวเมือง
เป็นการเดินทางที่แสนจะประหยัด แต่ก็ควรจะระวังเรื่องการข้ามถนน เพราะที่เวียดนามรถวิ่งคนละฝั่งกับประเทศไทย ส่วนเรื่องการข้ามถนน สำหรับคนไทยแล้วเป็นเรื่องที่น่ากลัวและตื่นเต้นมิใช่น้อย ( ผมเองก็เกือบโดนรถชน ) เพราะโดยส่วนมากถนนจะเป็นวันเวย์รถจึงขับด้วยความเร็ว แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่น่ากลัวอย่างที่คิด ถ้าเราเดินข้ามถนนแบบช้าๆเดินไปเรื่อยๆไม่เงอะงะ แล้วรถเค้าจะขับหลบเราเอง

การซื้อทัวร์ไปตามสถานที่ต่างๆด้วยรถตู้
สำหรับผู้ที่มีงบในการเดินทางและอยากสะดวกสบาย การซื้อทัวร์ไปตามเมืองต่างๆเป็นสิ่งที่ดีแต่เราต้องถามให้แน่ใจก่อนว่าราคาที่เราตกลงกันนั้นมีบริการอะไรรวมอยู่ในนั้นบ้าง เช่น อาหาร น้ำ พายเรือ หรือกิจกรรมอื่นๆ และสิ่งที่สำคัญคือควรถามเรื่องวัน เวลา ให้ชัดเจน

เรื่องอื่นๆ จะขอสรุปเป็นข้อๆสั้นๆ
1. ถ้าซื้อทัวร์ไปตามสถานที่ต่างๆ ระหว่างการเดินทาง ไม่ว่าเค้าจะพาเราไปทำอะไรหรือยื่นสิ่งของอะไรให้ควรถามก่อนว่าฟรีหรือเปล่า
2. การใช้ชีวิตในตัวเมืองฮานอยแบบประหยัดคือ ให้ไปซื้อของที่ร้านสะดวกซื้อที่มีลักษณะเหมือนร้านสะดวกซื้อที่ติดแอร์ตามบ้านเรา หรือไม่ก็ตามซุปเปอร์ในห้างใหญ่ๆ เพราะที่เหล่านั้นราคาถูกกว่าตามข้างถนนมากถึงเท่าตัว
3. คนส่วนใหญ่พูดภาษาอังกฤษไม่ได้ ดังนั้นเวลาซื้อของควรพกเครื่องคิดเลขกับปริ้นรูปประโยคภาษาเวียดนามที่ใช้บ่อยๆไปด้วย
4. เวลาจะตกลงซื้ออะไรควรคิดเลขตามด้วย (เจอบ่อย)
5. การเปิดห้องพักควรถามให้ชัดเจนว่าราคานี้ได้รวม Tax หรือมีค่าบริการอื่นๆนอกจากนี้หรือไม่
6. เวลาจ่ายค่าห้องหรืออะไรก็ตามควรถามก่อนว่าจะจ่ายด้วยเงินสกุลอะไร และลองเปรียบเทียบส่วนต่างของสกุลเงินว่ามากน้อยแค่ไหน
7. การจองดูละครหรืออะไรก็แล้วแต่ควรจะมาจองแต่เช้า โดยเฉพาะหุ่นกระบอกน้ำในกรณีที่อยากถ่ายรูปใกล้ๆ ได้มุมสวยๆ ถึงแม้ว่า 3 แถวหน้าจะเป็นแถว vip แต่ด้วยการจัดวางและสโลปของแถวทำได้ไม่ค่อยดี ทางที่ดีควรเลือกแถวหน้าสุดนะครับ ; )

...เล่นร่ายมาซะยาวเลย จริงๆแล้วไม่ว่าจะไปที่ไหนก็ควรจะรอบคอบ+ระวังตัวให้ดี และคิดว่าบทความแนะนำเบื้องต้นนี้น่าจะมีประโยชน์ไม่มากก็น้อยสำหรับผู้ที่จะเดินทางไปเวียดนามในเวลาอันใกล้นี้นะครับ ส่วนตอนต่อไปจะเป็นการเดินทางที่เวียดนาม ฮานอย - ซาปา ในเร็วๆนี้ล่ะครับ (ทริปไปลาวยังดองไว้เกือบจะปีแล้วนะเนี่ยยยยย)

เดี๋ยวนี้อะไรๆก็เป็น wiki ไปหมดแล้ว แล้วนี่ก็เป็นอีกเว็บที่รวบรวมข้อมูลสถานที่ท่องเที่ยวทั่วโลกไว้และที่สำคัญมีข้อมูลของประเทศไทยด้วย (แต่ก็ยังน้อยอยู่) ยังไงก็ช่วยกันเข้าไปเพิ่มข้อมูลกัน ชาวต่างชาติจะได้มาเที่ยวประเทศไทยกันเยอะๆ : D

วันที่ 9 บังเอิญอีกแล้ว เพราะดันเข้าเว็บ พี่แอน หลังจากที่ไม่เคยเข้ามานานมาก พี่เค้าก็ได้เขียนบทความเกี่ยวกับแผนที่ที่น่าสนใจ " mapjack " เลยเข้าไปดูแผนที่ของเชียงใหม่เล่นๆ

วันที่ 10 โทรถามพี่เปรี้ยว พี่เปรี้ยวบอกว่าให้มาค้างที่ออฟฟิตก่อน อาจจะออกเร็ว

อุปกรณ์หนีร้อน

บึ่งเท้กซี่เล้ย

วันที่ 11 ออกเดินทาง

ภายในออฟฟิต

???

???

เตรียมของ

เดินทาง

ส่งของ

เดินทาง

แวะเติมน้ำมัน

ขึ้นทางด่วน

ลงมาเจอรถเยอะมาก แต่...

160-180

แวะซื้อปลาช่อนแดดเดียวที่สิงห์บุรี (เจ๊สมศรี)

เยอะแยะมากมาย

จุดสังเกตง่ายๆ ขวดน้ำปลาที่ทำจากขวดล้วนๆ

เร็วมากกกกก

แสงยามเย็น

ถึง จ.ตากแล้ว

แวะหาไรกินที่หน้า กศน. จ.ตาก

ร้านค้าเยอะมาก

น่าตกใจที่ว่า ....อร่อยทุกอย่างเลย

เตรียมตัวเดินทาง

เช้าวันใหม่ที่ลำปาง

ประเดิมสงกรานต์ที่ลำปาง

อุปกรณ์พร้อม !!!

อย่าตายใจหมาตัวนี้น่ากลัวมาก มันหวงประตูบ้าน ใครจับมืออาจขาดได้

เล่นน้ำ

ก๋วยเตี๋ยวน้ำเงี้ยวป้าบุญศรี ที่ลำปางเจ้านี้อร่อยสุดตีน

แวะกินก่อน

ร้านตั้งอยู่ตรงข้างกับสะพานรัษฏาภิเศก

เป็นสะพานที่ไม่เคยโล่ง

สาวๆลำปาง

รถเอียงเลย

มาแล้วๆ สิ่งที่รอคอย

ขบวนแห่สลุงหลวง

สปีตชัตเตอร์เสีย อาจจะดำๆหน่อยนะ

ขบวนยาวมาก

สลุงหลวงหรือเปล่า ???

ไปกันหมดแล้วล่ะ

อะอ่าววว

ตกเย็นออกมากินก๋วยเตี๋ยวตรงถนนลานทองพลาซ่า

เก็บบรรยากาศรวมๆก่อนเดินทางไปเชียงใหม่

ถึงเชียงใหม่แล้ว

เท้กซี่เชียงใหม่

ที่ไหนกัน ???

ตำแหน่งก็เลยหน้า มช. มาหน่อย (รูปจาก mapjack)

ครูบาศรีวิชัย

ดึกแล้ว คนยังเยอะอยู่

ทำบุญๆ

วนหาร้านชิล

มาจบที่มิ้ลด์โซนหน้า มช. เพราะที่อื่นคนเยอะไปหมด

ตำแหน่งก็หน้า มช. เลย (รูปจาก mapjack)

ตลึงกับเมนู

กินๆ จะได้นอน

เช้าวันใหม่ กับสงครามมหาโหด

อุปกรณ์ช่วยทำสงคราม *-*

ซื้อๆๆ

นั่งรถเมลย์แดงแสลงใจไปกินข้าวก่อน

ถึงแล้วๆๆ ร้านในตำนาน

ร้านชื่อ ข้าวซอยลำดวนฟ้าฮ่าม 2

สั่งข้าวซอยโล้ดดดด

พี่อั๋นวิศวะมหิดล -*-

ร้านขายขนมรังผึ้งโบราณ ในตำนานอีกแล้ว

ต้องเตาถ่านเท่านั้น

การันตีว่าของแท้

ของกินมาแล้วๆ ฮังเล ข้าวซอย ฯลฯ

อยากบินได้ต้องมาลอง

อิ่มแล้วก็เดินทางสู่สนามรบ รถติดยาวเลย

ไม่เชื่อก็ดูดิ

สงครามมันโหดเลยถ่ายใน ziplock ...ตอนถ่ายมองไม่เห็นไรเลย

เดินดุ่มๆเข้าวัดตรงแถวๆ ประตูช้างเผือก

แถวๆนี้ล่ะ (รูปจาก mapjack)

เหมือนจะมีงาน แต่มาไม่ทัน -*-

ทำบุญๆ ณ วัดโลกโมฬิ

สรงน้ำปีใหม่

โอ๊ะใครเอ่ย

ชอบวัฒนธรรมที่ี่นี่จริงๆ งามมาก *-*

มองออกมาข้างนอก ...

แล้วมองกลับไปข้างใน ...(เหมือนอยู่คนละโลก)

เดินกลับมาถึงเกสเฮ้า

พี่ฝ้ายเลี้ยงข้าว

ผ่านไปอีกหนึ่งวัน

เช้าวันใหม่แถวๆ สน.แม่ปิง

ตำแหน่งไม่แน่ใจนะแต่จะอยู่ตรงข้าม สน. แม่ปิง (รูปจาก mapjack)

ร้านก๋วยเตี๋ยวหลอดโบราณ กับ ใบการันตีในภาษาญี่ปุ่น (ได้ลงหนังสือมั้ง)

บรรยากาศด้านหน้า

บรรยากาศด้านหลัง

น้ำเปล่ามาเป็นขันเลย เหอะๆๆ

ขอบอก อร่อยมาก

ก๋วยเตี๋ยวลุยสวน 5 ชิ้นต่อ 1 จาน สีสันสดใสมาก (กล้องมือถือมันไม่สด)

สาวๆเล่นน้ำ

ตกเย็นหลังจากเล่นน้ำ ก็ออกมากินหมูกระทะกัน

อยู่แถวๆนี้ล่ะ (รูปจาก mapjack)

139 บาทต่อคนมั้งถ้าจำไม่ผิด ....รสชาติใช้ได้

กินเสร็จ เดินดุ่มๆไปถนนคนเดินตรงประตูท่าแพร

เบื้องหลังความบ้า

คนหายไปไหนหมด !!!

เฉาก๊วยโบราณ

ร้านค้าเยอะแยะ

ลายเส้นเชียงใหม๊เชียงใหม่ ชอบๆ

โอ๊ะ...

คนมาจากไหนกันเนี่ย

น่ารักดีเหะ

เดินกลับเกสเฮ้า

เช้าวันใหม่กับร้านโจ๊ก-สมเพชร แถวๆก่อนประตูช้างเผือก (รูปจาก mapjack)

แถวๆนี้ล่ะ (รูปจาก mapjack)

ในร้าน

มีแต่ภาพเก่าๆ

อะไรก็ได้ที่ กทม. ไม่มี " โจ๊กเชียงใหม่ " ฮาๆๆ

ไปท่ารถช้างเผือกต่อเพื่อที่จะไป Siam Insect-Zoos (รูปจาก mapjack)

แต่คิวรถจะอยู่ด้านนอก บอกเค้าว่าไป ที่ว่าการ อ.แม่ริม คนละ15บาท

ถึงแล้วๆ

มองไปทางขวาจะเจอป้ายแบบนี้

โหๆๆ เล่นน้ำกันแบบนี้เลย

นั่งรถรับจ้างที่อยู่แถวๆนั้นล่ะ ตกคนละ 30-60บาท บอกเค้าว่าไปที่นี่

ขอถ่ายก่อนโดนสาดน้ำ

นั่งรถไปสัก 20นาทีก็จะถึง

สัดส่วนแมลงในโลกนี้

ดูยุงป่าดิ เมื่อเทียบกับผึ้ง

พี่บินนำทัวร์

ลายจะไม่เหมือนกันทั้งสองข้าง และซีกซ้ายจะเป็นตัวผู้ ซีกขวาจะเป็นตัวเมีย !!!

แมลงเป็นล้าน

เยอะแยะมากมาย

เยอะจริงๆนะ

เชื่อมะว่าตั๊กแตน

ด้วงกินปีโป้ !?!?

เข้ามาในสวนแมลงแล้ว

ถุงทอง แมลงใกล้สูญพันธ์เพราะใบไม้ที่มันกินและวางไข่มีเฉพาะที่ เนื่องจากไฟป่า

พี่บินเค้าจบจากสถาปัตย์ศิลปากร ทั้งหมดเลยออกแบบเอง O_o;

สถาปัตย์ กับ แมลง ไปด้วยกันได้

เริ่มเย็นแล้วแต่หมอกยังมีอยู่ (ควันไฟป่า)

ตลึงสุดๆก็ถุงนี่ล่ะ ครั้งสุดท้ายที่เจอก็สัก 10ปีที่แล้ว (ถุงมัดยาง)

พี่บินขับรถพาไปพระธาตุชุ่มเมืองที่อยู่ใกล้ๆกัน

เมืองเล็กนิดเดียว

ทางชันมาก
แล้วพี่บินพาไปกินข้าวเย็นในเมืองต่อ

brownie steak บุฟเฟ่ต์สเต็ก 83บาท (รูปจาก mapjack)

อยู่แถวๆนี้ (เลยวัดฟ้าฮ่ามมาหน่อย รูปจาก mapjack)

บรรยากาศหน้าร้านตอนกลางคืน

อร่อยคุ้มราคา บรรยากาศติดริมแม่น้ำปิง

เช้าวันใหม่ ไปกินข้าวเที่ยงที่ร้าน ข้าวซอยเสมอใจ

ร้านอยู่ติดกับวัดฟ้าฮ่าม (รูปจาก mapjack)

ภาพหน้าร้าน (รูปจาก mapjack)

บรรยากาศหน้าร้าน (รูปจากคุณ ex-exo)

ในร้าน (รูปจากคุณ ex-exo)

ข้าวซอยอร่อยมาก (รูปจากคุณ ex-exo)

กินกับเครื่องเคียง (รูปจากคุณ ex-exo)

หมูสะเต๊ะ (รูปจากคุณ ex-exo)

ท่านก็ยังมา

หลังจากนั้นก็ไปอาเขตเพื่อกลับลำปาง ค่ารถประมาณ 50-60บาท

ถึงลำปางแล้ว ใช้เวลาประมาณ 2ชั่วโมง.... รถหวานเย็นมาก

พี่พัฒพาไปเที่ยว อุทยานแห่งชาติแจ้ซ้อน ต่อ

แวะซื้ออะไรบางอย่างระหว่างทาง

ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อนี่คือ จั๊กจั่นตัวอย่างใหญ่ อร่อยมากมาย

หาอะไรกินที่อุทยานต่อ

วันนี้คนเยอะกว่าปกติ

สายน้ำ

แมลง

หลังจากนั้นก็ดิ่งเข้าบ่อน้ำร้อนเลย

ห้องเยอะแยะมากมาย ค่าบัตรคนละ 50บาท

เที่ยวมา 6วันหายเหนื่อยเลย...

หลังจากนั้นก็เดินทางกลับ กทม. ส่วนเรื่องราวทั้งหมดนี้เป็นเพียงแค่บางส่วนเท่านั้น ..นี่ก็นั่งเรียบเรียงอยู่สองวัน

ปล.1 ภาพตอนเล่นน้ำไม่ค่อยมีเพราะกลัวกล้องเปียกน้ำเลยมีแต่เรื่องกินซะส่วนใหญ่ เที่ยวเมืองไทย...ไม่ไปไม่รู้จริงๆครับ ^^
ปล.2 ร้านอาหารบางสถานที่จำตำแหน่งไม่ได้จริงๆ

"กูน่ะออกมาตั้งนานแล้วล่ะ แต่ลืมของ ??" (ทั้งที่แม้งเสียงโคตรงัวเงียว่ะ :27:)

เวลา 8.35น. พอทุกคนมากันครบหมดแล้วพวกเราก็เริ่มเดินหน้าไปซื้อตั๋วกันโดยตอนที่ไปซื้อตัวก็เห็นคนๆหนึ่งซื้อตั๋วก่อนหน้าเราแต่มันทำให้ผมคิดว่า

"ไอ้เชี่ยนี่มันเพศไหนกันแน่วะ" (หน้าตารูปร่างโดยคร่าวๆก็ประมาณ ตัวอ้วนๆดำๆมีขนที่หน้าแข้ง ผมยาวใส่กระโปรงสั้นเสื้อรัดติ้ว และที่สำคัญคือมีหน้าอกด้วย !!! :01:)

แต่ก็ไม่มีใครสนใจอะไรมากนัก รวมทั้งตัวผมเองด้วย หลังจากนั้นพวกเราก็ได้ตั๋วรถทัวร์รอบเวลาประมาณ 8.45น.โดยเสียค่ารถคนละ 99บาท พอพวกเราขึ้นไปนั่งได้สักพักรถก็ออกจากท่า โดยทุกอย่างนั้นเป็นไปปกติ ผู้คนต่างพูดคุยกันเฮฮาตามภาษาเพื่อนๆที่ไม่ค่อยได้เจอหน้ากัน บ้างก็คุยเรื่องเกม บ้างก็ถามสารทุกข์สุขดิบ แต่เมื่อเวลาได้ผ่านไปได้เพียงแค่ไม่อึดใจก็เกิดเหตุการ์ณบางอย่างขึ้น !!! ในช่วงชั่วเวลาเพียงไม่กี่เสี้ยววินาทีปลายหางตาของผมก็ได้เหลือบเห็นมวลสารสีเหลืองได้บินว่อนไปในอากาศด้วยความเร็ว 1เมตรต่อ 1.5 วินาที สักพักมันก็บินไปจอดที่หัวของคนคนหนึ่งที่ถัดจากคนบางคนเป็นผู้ปล่อยออกไป 3ช่วงที่นั่งดังแกร๊บ แล้วมีฝูงห่ามวลสีเหลืองออกบินว่อนแบบนี้อีก2-3ครั้ง ช่วงแรกๆก็ไม่ได้สนใจอะไรมากนักแต่เมื่อมันออกบินบ่อยๆจนเกิดความชำนาญมันทำให้ไปชนหัวใครต่อใครอีกหลายคน จนเป็นที่สังเกตว่ามวลสารนั้นมันคืออะไรกันแน่ พวกเราเลยได้เพ่งตาดูให้ชัดๆ และแล้ว....แท้ที่จริงแล้วมันคือฝูงห่า ฮ. (ฮอนท์กลิ่นมะนาวผสมน้ำผึ้ง) ที่บินว่อนเช็ดตั้งแต่เด็กน้อยน่ารักแล้วฉิ่งไปโดนหัวผู้เป็นแม่แล้วฉิ่งไปโดนตาลุงหัวเถิก...ไปเรื่อยๆ ทำให้พวกเราสงสัยเป็นยิ่งนักว่าใครกันเป็นผู้ทำเช่นนี้...และแล้วพวกเราก็ได้คำตอบ คำตอบนั้นเป็นคำตอบที่ผมและใครอีกหลายๆคนไม่อยากได้ยิน เค้าผู้นั้นนี่เอง ชายผู้ซึ่งมิอาจระบุเพศของเค้าได้ เค้าแต่งตัวจนหลายๆคนเค้าคิดว่าไอ่นี่น่าจะหลุดจากโรงพยาบาลบ้าแน่ๆ บางคนก็อาจคิดว่าไอ่นี่ขึ้นมาบนรถได้ยังไง บางคนคิดว่าใครกันที่ขายตั๋วให้ไอ้ห่านี่กัน พอสักพักนึงสถานการ์ณเริ่มตึงเครียดเหมือนกับว่ามีใครบางคนเอาระเบิดมาวางไว้ในห้องน้ำของรถทัวร์ซึ่งผิดกับช่วงก่อนหน้านี้เป็นอย่างมากที่พวกเรา เด็กน้อยและคนอื่นๆต่างยิ้มแย้มและคุยเรื่องต่างๆอย่างสนุกสนานกัน ซึ่งตอนนี้มันกลับกลายเป็นความเงียบที่มีแต่ความหวาดกลัว...สักพักผู้ชายคนนี้ (ผู้ที่มีฝีมือการคว้าง ฮ. ได้ยอดเยี่ยม) ก็หัวเราะดังขึ้นอย่างไม่มีสาเหตุ จนหลายๆคนเริ่มสงสัยกันว่าเค้าผู้นี้จะคิดทำอะไรต่อไป ช่วงเวลานั้นเองชายผู้นั้นก็ได้เอ่ยปากพูดออกมาว่า ...(เสียงโทรศัพท์)...ตุ๊ด..ตุ๊ดดดด...ตุ๊ด..

"นั่นตำรวจกองปราบปรามใช่ไหมคะกรุณาเข้าตรวจสอบที่โรงแรม....(เซ็นเซอร์)....โดยมีเด็ก.....กำลัง.....งัวเงีย....ไม่เหมาะสม....ดิฉันขอให้พวกคุณช่วยไปจัดการด่วนด้วยนะคะ ถ้าไม่เช่นนั้นถ้าพวกคุณไม่จัดการดิฉันจะไปแจ้งที่ สน.ติ่งชัน (ไม่ใช่ตลิ่งชันนะ...ติ่งชันครับติ่งชัน)....แล้วถ้าไม่มีความคืบหน้าอีกดิฉันจะไปแจ้ง สน.ไอทีวีค่ะ คุณรู้ไหมคะว่าที่นั่นน่ะดิฉันไปพักมาแล้วนะคะ มันไม่เหมาะสมเลยค่ะ ดิฉันเห็นเด็กอายุสิบสาม-สิบสี่ปีไปมั่วกันค่ะ ไปอึ๊บกันค่ะ แล้วอัดวีดีโอโป๊กันด้วยนะคะ แล้วดิฉันก็โดนถ่ายมาด้วยคะ มันทุเรศคะดิฉันเห็นมากับตาเลยค่ะ ....ฉอดๆๆๆ" (มันบ่นอีกยาวมากจนทำให้ผมและเพื่อนๆคิดที่จะอัดเสียงมันมาประจาร) : คลิกตรงนี้เพื่อฟังเสียงกันสดๆผ่านระบบสตีมมิ่ง

ช่วงนั้นผมก็มีความคิดว่าเมื่อไหร่กูจะไปถึงกาญจนบุรีสักทีฟะ (ความจริงพึ่งนั่งรถมาแค่30กว่านาทีเอง) ระหว่างทางก็นั่งขำไปขำจนแบบว่าท้องแข็งจนพูดไม่ออกจนมีอยู่ช่วงนึงที่ใหม่มันทนไม่ได้เลยค้นกระเป๋าทำให้ต้องห้ามมันอย่างรวดเร็วเพราะว่ามันได้เอาปืนอัดลมไฟฟ้าติดตัวมาด้วย (ตอนนั้นคิดว่ามันจะเอาออกมายิงกระเทยสายลับซะแล้ว เห็นมันว่ามันเป็นสายลับมาสืบสวนซีดีโป๊อ่ะ เดี๋ยวติดคุกหัวโต) แต่ใหม่ก็บอกว่า

"ป่าวๆ กูไม่ได้คิดจะทำอะไรมัน กูแค่จะเอาถ่านออกมาเฉยๆ" (เชี่ยทำเอาซะกูตกใจคิดว่าจะเอาปืนมาจ่อหัวกระเทยควายซะแล้ว :16:)

สุดท้ายและท้ายสุดที่พวกเราจะลืมมิได้เพราะว่าถ้าไม่มีจะไม่มีการเดินทางที่แสนสนุกตั้งแต่ออกจากบ้านจนกลับบ้านอย่างปลอดภัย คือ...ขอขอบคุณ คุณพ่อคุณแม่ทั้งของพีชและพลอยน้อยสำหรับอาหาร การดูแลและการพาเที่ยวครั้งนี้เป็นอย่างดี ขอขอบคุณอาโจสำหรับการพาเที่ยวและที่พักที่สุดหรู ขอขอบคุณพีช-พลอยน้อยสำหรับทริปดีๆ ขอขอบคุณเอมที่เป็นผู้ให้การสนับสนุนไอติมอร่อยๆ ขอขอบคุณกระเทยขาโหดที่ทำให้เรามีเรื่องเล่าขำๆและศัพท์ใหม่ๆมาให้พูดกัน :02:

และแล้วพวกเราก็ถึงท่ารถที่กาญนบุรีตอนเวลา 11.06น. พีชและพลอยน้อยก็มารับพวกเราพร้อมกับพ่อของพีชขึ้นรถไปบ้านแล้วไปกินข้าวเที ่ยงกัน และหลังจากนั้นพวกเราก็เตรียมตัวกันไปต่อ ต่อไปพวกเราก็ไปสักการะสมเด็จพระนเรศวรมหาราชกัน...(ต่อไปก็ดูรูปเอาเองดีกว่าขี้เกียจเล่าแล้วล่ะ ฮ่าๆ) :12:

พอจบบทสนทนาของเหล่าเพื่อนพ้องเป็ดทั้งหลาย สรุปตกลงกันว่าเดินไปทางขวากันดีกว่าโดยมีมนุษย์หน้าเป็ดตัวใหญ่เดินนำ พอเดินไปได้สักพักก็มีคนเรียกให้เข้าไปดูเค้าทำหม้อทำไหกัน เลยเดินเข้าไปดูกันโดยมีมนุษย์หน้าเป็ดเดินนำ ซึ่งภายในข้างในมีเครื่องปั้นและอื่นๆอีกมากมาย บวกกับมนุษย์ทัวร์หน้าเป็ดอีกหลายตัวยืนเบียดเสียดดูชาวมรเค้าปั้นหม้อกัน ซึ่งทำให้อากาศข้างในนั้นร้อนอย่างรุนแรง ...หลังจากนั้นไม่นาน หลังจากที่มนุษย์เป็ดทั้งหลายทนกับความร้อนไม่ไหวเลยตกลงกันว่า ออกกันเถอะ ซึ่งทำให้ผมรู้สึกดีมาก และแล้วพวกเราก็เดินดุ่มๆกันต่อ ต่อไปก็เจอกับร้านทำมือซึ่งร้านนี้เค้าเอาเมล็ดพืชหลายๆชนิดมาทำเป็นพวงกุญแจ ซึ่งคิดว่าเป็นไอเดียที่ดีมากๆ ซึ่งพืชที่เค้าเอามาทำนั้นมีหลายอย่างเช่น พริก ถั่วต่างๆ งา กาแฟ ฯลฯ ซึ่งแต่ละอัน ราคาย่อมเยาว์มากๆ หลังจากนั้นเราก็เดินดุ่มๆไปตามภาษาเป็ด จนคิดว่ามันไม่น่าจะเดินต่อไปได้อีกแล้วเพราะว่ามี มนุษย์หน้าเป็ดเดินเข้ามาถามว่า

หลังจากนั้นพวกเราก็เดินย้อนกลับไปทางเดิมโดยมีเสียงเหล่าคนหน้าเป็ดทั้งหลายเป็นเสียงแบคกราวอยู่ด้านหลังเบาๆ พอกลับมาอยู่ตรงจุดเริ่มต้นก็มี คนๆหนึ่งยื่นไอติมมาให้แล้วก็พูดว่า

หลังจากนั้นพวกเราก็เดินไปเรื่อยๆโดยผ่านของกินมากมาย ทั้งวุ้น ทอดมัน น้ำไห หม้อ ไห ฯลฯ

เฮ่อ.....เรื่องมันยาวมาก ขี้เกียจพิมพ์แล้วว่ะ ไว้มาพิมพ์อีกที ทีหลังแล้วกัน....ก็มันขี้เกียจนี่หว่า

นั่งเรือหางยาวไปเที่ยวละ 100บาท

แวะเติมน้ำมัน

บ้านคุณแอ๋ว ขายขนมโบราณ

บนเกาะเกร็ด

วิถีชีวิต

คนกินหมู

ยายเลี้ยงแมว(เยอะมากกก)

ทำบุญกันหน่อย ^^"

กลับบ้านแล้วล่ะ

ปล.1 ขอขอบคุณ ไอ้บิสำหรับรูปสวยๆ
ปล.2 ไม่ได้เอากล้องไปอ่ะ อดถ่ายรูปเลย:16:
ปล.3 บทความข้างบนนี้อาจโอเวอร์เกินไป ควรใช้วิจารณญาณในการอ่าน

พอตกเย็นแม่ของโบ๊ทก็พาไปกินข้าวที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง ซึ่งก็หมดไปพันกว่าบาท O_o; .....ทำไมมันแพงอย่างนี้ล่ะเนี่ย แต่มันก็อร่อย....ขอขอบคุณครับ ^^" สำหรับอาหารมื้อแรกของพวกเรา พอวันต่อมาอาแขกกับพี่ฝ้ายก็พาไปเที่ยวรอบเมืองลพบุรี...ซึ่งทั้งวันได้ไปเที่ยวหลายที่มากเลย ^^" ต้องขอขอบคุณอีกทีนะครับที่เสียสละเวลาพาเที่ยวทั้งวัน ครับ ( เห็นได้ยินมาว่าลาพักร้อนเลยเหรอเนี่ย O_o; ) พอตกเย็นพวกเราก็ไปทานข้าวเย็นที่บ้าน อาแขก ซึ่งก็มีแต่ของอร่อยทั้งนั้น เฮ่อๆ สงสัยถ้าได้อยู่ที่นี่อีกสัก1เดือนคงอ้วนน่าดูเลยล่ะ ฮ่าๆ แต่ที่สำคัญที่สุดเหมือนจะโดนไอ้โบ๊ทมันหลอกกินต้มปลาร้าที่ใส่กบลงไปด้วย อ๊ากกกกกกกกส์ อยากจะบ้า T-T แต่ช่างมัน มันก็แค่น้ำ -"- หลังจากนั้นพวกเราก็กลับบ้านแล้วก็เตรียมตัวนอนเพื่อที่จะได้กลับกรุงเทพกันในวันรุ่งขึ้น

ขอขอบคุณนะครับสำหรับการดูแลที่ดีมากๆ เหมือนกับว่าอยู่บ้านตัวเองเลยครับ ขอขอบคุณคุณแม่ของโบ๊ท พี่ฝ้าย อาแขก และก็โบ๊ทที่ได้พาเรามาผ่อนคลายกันที่ลพบุรีนะครับ ^^"

นั่งรถไฟกินลมที่เขื่อนป่าสัก กับเต่าแม่เหล็ก
 

วิวระหว่างทาง
 

บริเวณรอบบ้านของเพื่อนโบ๊ท
 

พระที่นั่งนารายณ์
 

โนบิ กับ โรงเรียนเก่าของโบ๊ท
 

ขนมหลอกเด็ก กับความกันดารของบ้านเพื่อนผม
 

สระน้ำใกล้บ้าน กับ พระที่นั่งนารายณ์